De laatste jaren schieten de reisblogs als paddenstoelen uit de grond. Waaronder die van mij! En ik ben een heel trotse paddenstoel, want Freedom Fever is een representatie van mijn visie, dromen en eigen persoonlijke groei. Ik kijk ernaar uit om mijn reiservaringen en -adviezen met jullie te kunnen delen vanuit het oogpunt van een heuse newbie nomad. Een wat? Een digital nomad! Dat is iemand die locatie onafhankelijk werk verricht van achter hun laptop en daardoor kan reizen en werken tegelijkertijd. Geweldig toch!

Maar wie ben ik en waarom vind ik wat ik doe bijzonder genoeg om er de zoveelste blog over te schrijven? Ik denk dat je me beter zult begrijpen als je weet waar ik vandaan kom, dus laat ik je gelijk maar van mijn halve levensverhaal voorzien. “Too much information” bestaat niet in mijn wereld, en dus ook niet in mijn blog. Bij deze geef ik een nieuwe betekenis aan TMI: Terrific, Mind-blowing Insight.

Ik ben Joëlle, bijna-dertiger, introverte boekenliefhebber, liefdevolle plant mom, veelzijdig schrijfster, verdwaalde psychologie graduate, reislustige backpacker en beginnend digital nomad. En dit is mijn verhaal.

Solo is scary!

Graag zou ik zeggen dat ik vanaf jongs af aan al over een liefde voor reizen beschikte. Maar het tegenovergestelde was waar! Ik vond het namelijk een verschrikkelijk idee om alleen te moeten zijn. Vanaf mijn 15^e heb ik eigenlijk altijd in relaties gezeten en al op mijn 19e levensjaar verliet ik het ouderlijk huis met mijn toenmalige vriend om te settelen voor huisje boompje beestje. Mede omdat ik op dit punt nog hard op zoek was naar wie ik was en wat ik wilde doen met mijn leven, maakte dit me op jonge leeftijd al erg afhankelijk in mijn relaties. Ik kon nooit lang van huis zijn voordat ik heimwee kreeg en simpele uitjes als studiereisjes leidden zelfs tot full-blown paniekaanvallen. Deze angst heeft me sindsdien nog jaren in zijn greep gehouden en daardoor heb ik ook nooit echt op reis gedurft. Laat staan in mijn eentje!

Zodra ik Psychologie ging studeren, kwam de nieuwsgierigheid naar het onbekende steeds prominenter naar boven. De universiteit bood mogelijkheden tot exchange periodes en buitenlandse stages en hierdoor begon ik te fantaseren over het ontdekken van een ander stukje van de wereld. Mijn toenmalige vriend vond al deze ideeën helemaal niks, dus heb ik hier nooit iets mee gedaan. Achteraf gezien was dit natuurlijk eeuwig zonde.

Time for change

Zodra ik in 2021 naar Maastricht verhuisde voor mijn Master, was het een kwestie van tijd voordat ik de kracht vond om mijn vier jaar lange en zeer ongezonde relatie te beëindigen. Nog nooit heb ik zo vrij kunnen ademen. In Maastricht leerde ik mezelf opnieuw kennen en maakte ik vrienden van over de hele wereld. Ik vond het zo stoer dat zij ervoor kozen om hun land en dierbaren achter te laten om voor hun eigen geluk en toekomst te kiezen. En dat helemaal in hun eentje. Inspirerend! Van hen leerde ik dat wijsheid niet alleen uit boeken kwam en geluk niet enkel vanuit een goede baan of een eigen huis. Zij lieten me zien dat échte vrijheid voortkomt uit het verlaten van je comfortzone en het zelf in handen nemen van de regie over je eigen leven. Dankzij deze nieuwe inzichten leken de mogelijkheden plots eindeloos, begon ik groots te dromen en leerde ik langzaamaan te genieten van mijn eigen gezelschap. Eindelijk. Ik was vrij!

“Er viel nog zo veel te leven en zo weinig te verliezen”

Tegen het einde van mijn Master kon ik zo goed alleen zijn dat ik me begon af te vragen wat mij eigenlijk nog tegenhield om gewoon te vertrekken. Ik had voor het eerst in lange tijd geen relatie meer, geen huisdieren en geen vaste woning. Ik had goede banden opgebouwd met mijn ouders, familie en vrienden. Uit het oog betekende voor ons nooit uit het hart. Er viel zo veel te ontdekken, zo veel landen te zien, zo veel culturen te leren kennen en zo veel mensen te ontmoeten. Er viel nog zo veel te leven en zo weinig te verliezen. Dus maakte ik een keuze en boekte ik in een opwelling mijn vliegtickets naar Indonesië. En dit was de beste keuze die ik ooit maakte.

Schrijvend de wereld over

Op het moment dat mijn reis door Indonesië vast stond, begon ik na te denken over manieren om locatie onafhankelijk geld te verdienen. Ik raakte geïnspireerd door digital nomads die iets voor zichzelf opbouwden en zo werkend de wereld over reisden. Ik bedacht me dat het tijd was om mijn schrijf skills weer uit de kast te trekken en deze te gaan benutten als freelance tekstschrijver. Schrijven is immers altijd een hobby van me geweest. Ik startte thuiscursussen in copywriting en SEO, en intussen bouwde ik wat portfolio op door te schrijven voor websites van kennissen en familie.

Dit was niet zo gemakkelijk als het klinkt. Tijdens mijn eerste reis door Indonesië, in 2023, is het me namelijk niet gelukt om geld te verdienen. Ik was niet goed genoeg voorbereid om succesvol te freelancen en liep intussen toch nog met twijfels of fulltime reizen echt iets voor mij was. Na twee maanden was mijn geld op en kwam ik met hangende pootjes terug naar huis. Het gevoel dat ik kreeg na thuiskomst was voor mij de bevestiging die ik nodig had. Ik was mijn “spark” verloren. Tijdens mijn reis had ik de beste versie van mezelf naar boven zien komen en ik leek haar in Indonesië te hebben achtergelaten. Het teruggaan naar een routinematig “9 to 5” en de 40-urige werkweken viel me zwaar en ik vond het lastig om hier nog voldoening uit te halen. Voor het eerst ging mijn kantoorbaan me tegenstaan. Het moment waarop ik mijn spark eindelijk terug vond, was het moment waarop ik weer begon met schrijven. En mijn reislust volgde vanzelf. Ik besloot het nog een keer te proberen.

Sinds augustus 2024 heb ik eindelijk het KvK-nummer in handen voor mijn eigen freelance dienst in tekst en design. Mijn baan is opgezegd en mijn studio is onderverhuurd. Terwijl ik dit schrijf staat mijn backpack al ingepakt tegen de muur van mijn vaders zolderkamer, waar ik mag verblijven als ik niet op reis ben. Het voelt allemaal nog heel onwerkelijk. Maar ik ben er zo klaar voor!

Reis je mee?

Nu je dit gelezen hebt, weet je inmiddels wie ik ben. Je weet nu waar ik vandaan kom en waarom ik zo trots op mezelf ben dat ik dit doe. Ik heb namelijk veel angsten moeten overwinnen om de persoon te worden die ik nu ben. Deze blog schrijven had ik vijf jaar geleden nooit gedurft. En je zult inmiddels snappen waarom ik mijn blog Freedom Fever heb genoemd. Namelijk: als eerbetoon aan het vinden van de vrijheid waar ik zo lang naar snakte en nu ook zoveel waarde aan hecht. Maar, je weet nu ook dat ik op dit moment begin bij het begin. Ik ben nieuw in het bloggen en het freelancen, ik ben een onervaren reiziger met grote dromen en vaak heb ik geen idee wat ik aan het doen ben. Ik zal veel nieuwe dingen op de harde manier gaan leren, stomme fouten gaan maken, er zelf achter moeten komen wat wel of niet werkt en hoe dan ook zal ik er achteraf allemaal lachend op terugkijken. En erover schrijven!

Dit laatste doe ik uiteraard in de hoop dat er mensen meelezen met dezelfde dromen en angsten die ik had. Andere ambitieuze reizigers die wíllen, maar niet goed durven. Voorzichtige nomads to-be die zich in mij herkennen en die extra aanmoediging nodig hebben om ervoor te gaan. Of gewoon nieuwsgierige personen die nog iets van mijn zelf-opgedane kennis willen leren. En al is dit allemaal niet het geval, dan nog hoop ik dat jullie mijn artikelen lezen en net zo hard als ikzelf kunnen lachen om alle onzin die ik meemaak. Want vast en zeker zal daar een hoop van tussen gaan zitten.

Wat is jouw verhaal? Heb je iets vergelijkbaars meegemaakt? Of wat houdt je nog tegen om jouw reis naar vrijheid aan te gaan? Deel het in de reacties! Of stuur me een berichtje op Instagram. Ik ben namelijk ook erg nieuwsgierig wie mijn lezers zijn en leer je graag beter kennen!